Capítulo 164
—¿Qué está pasando exactamente?
Nadie respondió.
Valeria avanzó de golpe hasta colocarse frente al hombre, intentando protegerlo; me miró con desdén y dijo con tono de reproche: —Bianca, sé que tienes algo contra mí, pero ¿con qué derecho le hablas así a mi amigo?
No había terminado de hablar cuando la aparté de un tirón. Con la ira ardiendo en mi pecho, clavé los ojos en el hombre frente a mí. —¡Ignacio Pérez! ¡No me obligues a repetirlo! ¡Fuera de aquí!
—¿Lo conoces? —Salvatore me sujetó y me jaló hacia atrás. Con las cejas fruncidas, me miró con gravedad—. ¿Qué está ocurriendo aquí?
Inspiré hondo, me zafé del agarre de Salvatore y fijé la vista, colmada de furia, en Ignacio. —¿Necesitas que lo diga yo delante de todos? ¿O prefieres decirlo tú mismo?
Los ojos de Ignacio se nublaron de nerviosismo; me lanzó una mirada apresurada, llena de turbación. —Yo...
Valeria lo observaba con creciente molestia. —¿Qué demonios pasa entre ustedes dos? ¡Habla! ¡Ignacio, la conoces o no la conoces!

Naka-lock na chapters
I-download ang Webfic app upang ma-unlock ang mas naka-e-excite na content
I-on ang camera ng cellphone upang direktang mag-scan, o kopyahin ang link at buksan ito sa iyong mobile browser
I-click upang ma-copy ang link