Webfic
Buksan ang Webfix app para sa higit pang kahanga-hangang content

Capítulo 194

Simplemente no le importa. Después de decir esas palabras, Ana apartó la mirada y se volvió hacia Pablo. Su expresión, antes fría, se tornó suave. —Abuelo Pablo, te acompaño a descansar. Deja que Javier se encargue de todo esto. Con algo así hecho por sus propios descendientes, el corazón de Pablo, sin duda, estaba dolido, y Ana sentía compasión por él. Pablo asintió. Sin prestar atención a nadie más, Ana ayudó a Pablo a subir las escaleras. Una vez arriba, como de costumbre, preparó agua para que remojara los pies. Pablo, con voz bondadosa, dijo: —Está bien, Anita, ve a descansar tú también. Yo estoy bien. Ana se sintió un poco intranquila. No quería irse; quería quedarse allí, a su lado. Años atrás, Belén también solía decir que estaba bien. Pero al final, igual le pasó algo. Al notar su nerviosismo, Pablo fingió poner mala cara y dijo: —Voy a dormir ya. Duermo ligero, y si tú estás aquí, no podré conciliar el sueño. Ana no tuvo más remedio que irse, pero antes de salir no pudo evita

Naka-lock na chapters

I-download ang Webfic app upang ma-unlock ang mas naka-e-excite na content

I-on ang camera ng cellphone upang direktang mag-scan, o kopyahin ang link at buksan ito sa iyong mobile browser

© Webfic, All rights reserved

DIANZHONG TECHNOLOGY SINGAPORE PTE. LTD.