Capítulo 1562
Ella hablaba con un tono apacible, y de vez en cuando lo miraba fijamente a la cara sin parpadear.
León estaba preocupado de haberla asustado.
Le dio las gracias y luego entró a cambiarse de ropa, tirando su propio conjunto a la basura. Desde que había empezado a trabajar en la Hacienda Santa Lucía, no había vuelto a usar trajes, casi siempre vestía de manera más casual.
Apenas se sentó en el sofá, Luisa se acercó con un vaso de agua. —Señor, tome agua.
León se sorprendió un poco por lo considerada que era la joven. Le dio las gracias nuevamente y levantó el vaso con lentitud para beber un sorbo.
Luisa regresó con un plato de fruta, que incluso había cortado con esmero.
León pensaba quedarse solo un rato y luego irse, pero ahora le costaba decir que se marcharía.
Así fue como terminó quedándose hasta la hora de la cena, cuando Luisa le preguntó: —Señor, ¿vamos a salir a cenar?
El carácter de León ya no era tan enérgico como antes. Cada vez que conversaba con alguien, lo hacía de manera

Naka-lock na chapters
I-download ang Webfic app upang ma-unlock ang mas naka-e-excite na content
I-on ang camera ng cellphone upang direktang mag-scan, o kopyahin ang link at buksan ito sa iyong mobile browser
I-click upang ma-copy ang link