Capítulo 1672
Pedro colocó la espuma de sus manos bajo el grifo, se apresuró a enjuagarlas bien y se fue a un punto no muy lejano, donde Lorena no podía oírlo.
—Papá, solo tienes que responderme a esa pregunta.
Pedro respiró profundamente. —Mi situación no es la misma que la de mamá.
Sebastián, al oírlo decir eso, supo que ese hombre sin duda acabaría interponiéndose para arrebatarle el amor a alguien; en el fondo, se parecía muchísimo a su padre. En ese instante, suspiró aliviado.
—Entendido.
Pedro se quedó desconcertado; ¿qué era lo que había entendido ese tipo?
—Oye, no hagas que tu madre se preocupe; Titán y Ares parecen estar al borde, no dejes que, en un momento tan crucial, tenga que preocuparse por ti.
—No lo haré. Explícaselo a mamá.
Tras colgar, Sebastián empezó a aclararse un poco: en realidad, el primer paso ya estaba dado; solo que aún no lograba superar ese obstáculo.
Y Pedro se fue hacia Lorena.
En ese momento, Lorena estaba llena de curiosidad. —¿De qué estaban hablando? ¿Le pasó alg

Naka-lock na chapters
I-download ang Webfic app upang ma-unlock ang mas naka-e-excite na content
I-on ang camera ng cellphone upang direktang mag-scan, o kopyahin ang link at buksan ito sa iyong mobile browser
I-click upang ma-copy ang link