Webfic
Buksan ang Webfix app para sa higit pang kahanga-hangang content

Capítulo 11

En un centro de rehabilitación en el extranjero. Elisa se aferraba con ambas manos a las barras paralelas. Las venas de su frente se marcaban con fuerza; el sudor le resbalaba por las mejillas. Intentaba mover aquellas piernas sin sensibilidad, aunque fuera apenas un poco. Pero las sentía ajenas a su cuerpo, rígidas como madera. A su lado sonó una voz masculina, suave y calmada: —Relájate un poco. No te fuerces demasiado. Quien hablaba era Víctor, coreógrafo principal de la compañía: un hombre de unos treinta años, de porte elegante y temperamento sereno. —Tengo que volver a ponerme de pie cuanto antes. Dijo Elisa, forzando las palabras; la voz le temblaba por el esfuerzo. La danza era su vida. No podía aceptar pasar el resto de sus días en una silla de ruedas. Víctor se agachó y revisó con atención los músculos de sus piernas; sus movimientos eran precisos y profesionales. —La recuperación de los nervios requiere tiempo, y paciencia. —La prisa solo puede provocar lesiones secundarias.

Naka-lock na chapters

I-download ang Webfic app upang ma-unlock ang mas naka-e-excite na content

I-on ang camera ng cellphone upang direktang mag-scan, o kopyahin ang link at buksan ito sa iyong mobile browser

© Webfic, All rights reserved

DIANZHONG TECHNOLOGY SINGAPORE PTE. LTD.