บทที่ 1740

เวลาบ่ายสามโมง บนถนนหลินเจียง อเวนิวห่างจากเพิร์ล ออฟ มอร์ดูไม่ถึงสามกิโลเมตร ในขณะนี้ รถปอร์เช่พานาเมร่าสีแดงกำลังแล่นอยู่บนถนนด้วยความเร็ว มีหญิงสาวสวยในชุดกี่เพ้านั่งอยู่ที่เบาะคนขับ เธอสวมแว่นกันแดดสีดำ ซึ่งทำให้ใบหน้าสวยของเธอดูงดงามยิ่งขึ้น มีผู้หญิงหน้าตาพอไปวัดไปวาได้อีกคนอยู่ในที่นั่งผู้โดยสาร ผู้หญิงคนนั้นถือปืนอยู่ในมือ แต่เธอคอยหันกลับไปด้านหลังด้วยความหวาดระแวงราวกับว่าเธอกลัวว่าจะมีใครตามมาทัน หลังจากดูอยู่พักหนึ่งและยืนยันว่าไม่มีใครตามมาแล้ว ผู้หญิงบนเบาะผู้โดยสารมองไปที่อีวอนน์ ซาเวียร์ขณะขับรถและพูดว่า “คุณหนูซาเวียร์ ทำไมคุณถึงเสี่ยงออกมาแบบนี้?!” “คุณควรรู้ว่าตอนนี้เราถูกกักบริเวณอยู่!” “ถึงเราจะยังสามารถกิน ดื่มและเดินไปมาในสวนได้…” “แต่ถ้ามีใครรู้เรื่องนี้เข้า เราจบเห่แน่!” “อีกอย่าง ตระกูลก็กำลังสืบสวนเรื่องของคุณผู้หญิงอยู่ และคุณหนูก็ตกเป็นผู้ต้องสงสัยคนสำคัญเช่นกัน!” “ที่คุณหนูหนีมาอย่างนี้ ไม่ใช่เป็นการยอมรับกลาย ๆ เหรอว่าคุณผู้หญิงเป็นคนทำเรื่องเหล่านั้นจริง ๆ?!” “คุณซาเวียร์ ฟังฉันนะ เราย้อนกลับไปก่อนที่พ่อบ้านอีแวนส์จะรู้เรื่องนี้เถอะ” “ไม่อย