บทที่ 1741

จากนั้นฮันเดลก็แสดงสีหน้าเย็นชาและตอบอย่างเย้ยหยันว่า “โอ้ เมลานี ซาเวียร์ เธอคิดว่าฉันมองไม่ออกจริง ๆ เหรอ?” “เธอคิดจริง ๆ เหรอว่าฉันไม่เห็นความสงสัยที่ซ่อนอยู่ในใจของเธอและความพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะเลียแข้งเลียขานายท่านคนใหม่?” “เราอยู่ในตระกูลสมิธมาก็หลายปีแล้ว เราจะไม่เข้าใจนิสัยของพวกเขาได้ยังไง?” “เธอน่าจะรู้ว่าไม่ว่าเราจะอยู่หรือไป คุณผู้หญิงกับคุณหนูซาเวียร์ก็ยังคงเป็นแพะรับบาปสำหรับข้อกล่าวหาเหล่านั้นอยู่ดี!” “คุณผู้หญิงมีความสามารถมากเกินไป และคุณหนูซาเวียร์เองก็โดดเด่นเกินไป! นี่คือสาเหตุที่เจ้าชายสมิธและคนอื่น ๆ ระวังพวกเธอมาก!” “และตอนนี้นายท่านก็สิ้นชีวิตไปแล้ว เจ้าชายสมิธและคนอื่น ๆ ต่างกำลังคิดหาวิธีที่จะแบ่งปันทรัพย์สินให้เท่า ๆ กันก็แค่นั้น พวกเขาไม่เห็นต้องสนใจด้วยซ้ำว่าความจริงคืออะไร? พวกเขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น” “และนั่นเป็นเหตุผลที่สมควรสำหรับคุณหนูซาเวียร์ที่จะจากมา! หากไม่ทำเช่นนี้ เธอจะกลายเป็นสิ่งของที่ตระกูลสมิธใช้แลกกับผลประโยชน์ก็เท่านั้น!” “ฉันสนับสนุนคุณหนูซาเวียร์!” ฮันเดลไม่รู้ว่าเหตุใดอีวอนน์ ซาเวียร์จึงตัดสินใจออกจากตระกูลสมิธในเวลานี้ แต่เขาร