บทที่ 1756

ฮาร์วีย์ ยอร์กไม่ได้ถ่อมตัวแต่ก็ไม่ได้รุกรานเช่นกัน เขากล่าวอย่างใจเย็นว่า “คุณน้า ผมจะคุยกับคุณดี ๆ เป็นครั้งสุดท้ายเพราะเห็นว่าคุณเป็นแม่เลี้ยงของไคท์นะ “ในเมื่อไคท์เป็นผู้หญิง แน่นอนว่าเธอจะต้องตามใจผม ถ้าผมไป เธอจะต้องไปด้วยอยู่แล้ว!” แองเจลีน่า จอห์นขมวดคิ้ว “นี่แกคิดจริง ๆ เหรอว่าแกเก่งมากเพียงเพราะแกสามารถอวดดีต่อหน้าฉันได้? “แกไม่มีสิทธิ์ที่จะได้ครองผู้หญิงที่ดีกว่าแกเป็นพันเท่าหรอก!” แองเจลีน่าหันไปมองหน้าไคท์ด้วยสีหน้าที่เย็นชา “ไคท์ ฉันให้โอกาสเธอเป็นครั้งสุดท้าย! “เธอจะต้องแต่งงานกับลูคัส ฌอง! “ไม่อย่างนั้นเธอก็รู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร!” ไคท์กัดฟันและตอบว่า “ฉันบอกคุณแล้วนะแม่เลี้ยง! ฉันจะไม่มีวันแต่งงานกับใครนอกจากฮาร์วีย์!” “ในเมื่อเธอเรียกฉันอย่างนั้น นั่นหมายความว่าเธอยอมรับแล้วว่าฉันเป็นเมียหลวงของพ่อเธอ!” แองเจลีน่าเหี้ยมโหดโดยไม่ยอมอ่อนข้อให้ไคท์ “ในเมื่อเป็นอย่างนั้น ฉันจะตัดสินใจเองว่าเธอจะแต่งงานใคร! “ฉันจะเตือนเธอเป็นครั้งสุดท้าย เลิกกับเจ้าชายในฝันของเธอซะ! “ถ้าไม่อย่างนั้นทุกคนจะดูไม่ดีหากลูกน้องของฉันลงมือ!” ฮาร์วีย์ตอบเธออย่างใจเย็นด้วยคำตอบท