บทที่ 1757

ก่อนหน้านี้แองเจลีน่า จอห์นได้รับแจ้งว่าการเป็นอัมพาตที่ร่างกายท่อนล่างของเธอจะไม่ถึงขั้นเสียชีวิต แต่ถ้าเป็นอย่างที่ฮาร์วีย์ ยอร์กพูดและเธอจะต้องนอนเป็นผักเปื่อย เธอยอมตายดีกว่า! เมื่อได้ยินคำพูดของฮาร์วีย์ แองเจลิน่าก็รู้สึกหวาดกลัว แต่เธอเป็นคนที่ค่อนข้างจะมีประสบการณ์ ในไม่ช้าเธอก็ขมวดคิ้วขณะที่หันหน้าไปมองไคท์ วอล์คเกอร์ “เธอบอกเรื่องนี้กับคนอื่นเหรอ?” แองเจลีน่าส่ายหัวทันทีที่เธอพูดจบ เธอรู้ว่าไคท์ก็ไม่ได้รู้เรื่องนี้เหมือนกัน ไคท์ชะงักก่อนที่จะส่ายหัว “ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าคุณเป็นอัมพาตครึ่งตัว?” เมื่อคิดว่าแองเจลีน่าจะนอนเป็นผักเหมือนแม่ของเธอ แต่เป็นแบบที่ไม่โคม่า เธอก็อดไม่ได้ที่จะเย้ยหยันแองเจลีน่า ความตายยังจะดีซะกว่าต้องทนเรื่องนี้! มันคงจะเป็นภาพที่อนาถยิ่ง! สีหน้าของแองเจลิน่าดูมืดมน ในสายตาของเธอ ไม่มีทางที่ฮาร์วีย์จะสามารถพูดลอย ๆ และเดาทุกอย่างได้อย่างถูกต้อง คำอธิบายเพียงอย่างเดียวที่จะสมเหตุสมผลคือเขาได้ยินข้อมูลมามากมายเพียงเพื่อที่จะได้ใกล้ชิดกับไคท์ แองเจลิน่าชี้ไปที่ฮาร์วีย์และพูดอย่างเย็นชา “ดูเหมือนว่าแกจะทำการบ้านมาดีนะ!” “การบ้านเหรอ?” ฮาร์วีย์ตอบด