บทที่ 1816

แลรี่หรี่ตาแล้วอธิบายว่า “จริง ๆ ผมก็ต้องการมากกว่านี้นะ แต่ผมรู้สึกว่าผมควรจะใจกว้างสักหน่อย “ท้ายที่สุดผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณมีเงินมากขนาดนั้นหรือเปล่า “นอกจากนี้คุณยังทำให้เซธขุ่นเคืองด้วย! เขาจะต้องไปหาคุณแน่นอน! “อ๋อ ผมลืมบอกไปเลย คนที่สนับสนุนเซธไม่ใช่ใครอื่นนอกจากนายน้อยเฟจ! “เขาเป็นสมาชิกของตระกูลลินช์ หนึ่งในสิบตระกูลอันดับต้น ๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่!” แลรี่โน้มตัวเข้าไปใกล้ฮาร์วีย์ จากนั้นก็พูดเบา ๆ ว่า “ไหนบอกผมสิ คุณจะจบเห่หรือไม่?!” ฮาร์วีย์หัวเราะเบา ๆ “ทิโมธี เฟจเหรอ?” แลรี่นั่งไขว่ห้างและจุดซิการ์ของเขาอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นก็ถามอย่างใจเย็นว่า “ทำไม? กลัวเหรอ? “เบนจามินเป็นสุภาพบุรุษที่สุภาพและสง่างามเมื่อทำธุรกิจ คุณสามารถบอกได้จากนิสัยใจคอของเขา “แต่ทิโมธีเป็นเครื่องบดเนื้อเมื่อเทียบกับเจ้าชายและนายน้อยคนอื่น ๆ คุณคิดว่าคุณจะหยุดความก้าวร้าวของเขาได้จริง ๆ เหรอ?” เฟร็ดและเหล่าดาราหัวเราะด้วยความเย็นชา ‘เสแสร้งต่อสิ!’ ‘คิดว่าตัวเองเก่งมาจากไหน?!’ ‘พลังที่แกคิดว่าแกมีจะทำให้แกดูเหมือนคนโง่เขลา!’ ‘เราจะได้ศักดิ์ศรีกลับคืนมาเป็นสิบเท่าหลังจากที่เสียมันไปเพราะแก!’