บทที่ 1817

เซธตัวสั่นจนถึงรองเท้าบู๊ตของเขา เขาไม่กล้าแม้แต่จะพูดอะไร ฮาร์วีย์พูดอย่างเฉยเมยว่า “ผมลืมบอกคุณ “ทิโมธีไม่สามารถหนุนหลังเขาได้แล้ว! “ผมหักแขนขาของเขาเอง “คุณคิดว่าเขาจะยังสามารถช่วยเซธได้จริง ๆ เหรอ?” ข่าวนั้นทำให้คนทั้งวงช็อก! ‘อะไรนะ?!’ ‘เขาหักแขนขาของทิโมธีอย่างนั้นเหรอ?!’ ‘เป็นไปได้อย่างไร?!’ เฟร็ดและคนอื่น ๆ แทบจะอ้าปากค้างจนค้างหลุดจากโครงหน้า! พวกเขามองฮาร์วีย์อย่างเหลือเชื่อ พวกเขาไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ฮาร์วีย์พูด แต่พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น ดวงตาของแลรี่กระตุกไม่หยุด “แม้แต่ทิโมธีก็ไม่สามารถหนุนหลังเขาได้ คุณคิดว่าอีเลียส พาเทลจะช่วยอะไรคุณได้จริง ๆ เหรอ?” เคล้ง! ฮาร์วีย์หยิบตราวงตระกูลพาเทลขึ้นมาและหักมัน สีหน้าของเฟร็ดและคนอื่น ๆ เปลี่ยนไปอย่างลนลาน จากนั้นพวกเขาก็มองฮาร์วีย์ในขณะที่ยังคงไม่เชื่อคำพูดของเขา พวกเขาต่างปิดปากตนเองและพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่กรีดร้อง สีหน้าของแลรี่เปลี่ยนไปในทันที “ไอ้สารเลว! “กล้าดียังไงถึงได้ทำลายตราของเจ้าชายพาเทล?!” ฮาร์วีย์ปรบมือด้วยสีหน้าที่สงบนิ่ง จากนั้นก็พูดว่า “ไทสัน มีคนต้องสงสัยว่าแบล็กเมล์ฉันเพื่อเงินรวม 3.2 พันล้า