บทที่ 1840

คำพูดของฮาร์วีย์นั้นเรียบง่ายและตรงไปตรงมา เขาไม่ได้สนใจเบรนแนนเสียยิ่งกว่าลีโอนาร์ด เบรย์ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีของมอร์ดู “เมื่อกี้นายว่าอะไรนะ?” เบรนแนนซึ่งนั่งไขว่ห้างแข็งทื่อบนโซฟารอให้ฮาร์วีย์คุกเข่าตัว เขาสงสัยว่าตัวเองได้ยินผิดไปหรือเปล่า นายน้อยผู้มั่งคั่งจำนวนนับไม่ถ้วนมักจะคร่ำครวญและร่ำร้องเพื่อให้ได้การยอมรับจากเขา แม้ว่าเบรนแนนจะไม่เคยสนใจคนพวกนั้นเลยก็ตาม แต่นี่ เขาหยิบยื่นโอกาสให้กับเด็กคนนี้เพราะเห็นแก่รุ่นน้อง แต่เด็กคนนี้กลับปฏิเสธข้อเสนอของเขาในทันที? เบรนแนนคิดอย่างหนักว่าเขาคงได้ยินผิดไป “ผมก็พูดชัดแล้วนี่ คุณไม่คู่ควร “แม้แต่เจ้านายของคุณก็ไม่มีสิทธิ์นั้นด้วยซ้ำ “สำหรับลูคัส จัสติน หรือชายที่ชื่อเลอบรอนคนนั้น “ผมจัดการเองได้ “คุณไม่จำเป็นต้องห่วง” ฮาร์วีย์พูดทุกคำอย่างชัดเจน ยิ่งได้ยินเขาพูดอย่างนั้น ไคท์ยิ่งกังวลมากขึ้น “ฮาร์วีย์ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาอวดดีนะ! “ฉันรู้ว่าคุณแข็งแกร่งและมีความสามารถ “แต่คนอย่างเลอบรอนที่มือเปื้อนเลือดเต็มไปหมด จะไม่มีทางหยุดจนกว่าภารกิจของเขาจะลุล่วง” “ฉันทำทุกอย่างก็เพื่อคุณ!” เป็นธรรมดาที่เธอทำสิ่งเหล่านี้เพราะเห็นแก