บทที่ 1841

ประตูบานสวยถูกถีบจนล้มลง กลิ่นดินปืนอบอวลในอากาศ หลังจากนั้นไม่นาน ชายในชุดสูทหลายคนก็กรูกันเข้ามา เลอบรอนเดินเข้ามาพร้อมถือปืนพกสีเงินของเขา เขาอยู่ในชุดทักซิโด้กับหมวกทรงสูงเหมือนเคย รูปร่างหน้าตาดูสุขุมและดูเป็นสุภาพบุรุษ ภาพที่เห็นทำให้ไคท์หวาดกลัวขึ้นมาในทันที “เลอบรอน?!” ถึงกระนั้นฮาร์วีย์ก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างใจเย็นและดึงไคท์ให้ไปหลบอยู่ที่ด้านหลังของเขา ดวงตาของเบรนแนนเริ่มกระตุกอย่างฉับพลัน เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าเลอบรอนจะโผล่หัวมาทันทีที่เขาเอ่ยชื่อ เลอบรอนพินิจมองฮาร์วีย์ด้วยความสนใจ เขาเชื่องช้า ฮาร์วีย์ทักทายเขาอย่างเป็นกันเอง “เลอบรอน ไม่คิดว่าจะได้เจอกันเร็วขนาดนี้” “ผมไม่สนใจว่าทำไมคุณถึงมาที่นี่ แต่คุณจะต้องชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดขึ้น” เลอบรอนตอบอย่างเฉยเมยว่า “ตามวิถีของฉัน ฉันพร้อมที่จะยิงนายให้ตายในทันทีที่นายก้าวออกไป “น่าเสียดายที่เจ้าชายฌองรอไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เขาต้องการให้นายตายภายในคืนนี้ “อีกอย่างเขายังขอให้ฉันส่งคุณหนูวอล์คเกอร์ไปที่พาราเมาท์อีกด้วย “ถ้านายอยากตายอย่างสงบนะฮาร์วีย์ ฉันแนะนำว่าอย่าขัดขืน “ไม่อย่างนั้น นายจะต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ”