บทที่ 1842

ไคท์กังวลอย่างมากที่เบรนแนนปฏิเสธที่จะช่วยเหลือฮาร์วีย์จนใบหน้าของเธอถอดสีไปหมด “รุ่นพี่ หากรุ่นพี่ปกป้องฮาร์วีย์ ฉันจะ… ฉันจะยอม…” “ไคท์…” เบรนแนนมองไปที่ใบหน้าที่มีเสน่ห์และเรือนร่างอรชรของไคท์ แล้วถามว่า “เธอพูดจริงงั้นหรอ?” “ถ้าเป็นอย่างนั้น…เพราะเห็นแก่เธอ ฉันจะให้โอกาสเขาขอโทษครั้งสุดท้ายเดี๋ยวนี้” เบรนแนนชอบให้ฮาร์วีย์คุกเข่าต่อหน้าเขามากกว่าจะตายไปเฉย ๆ เขาติดตามไคท์มาหลายปีแล้ว ความรักที่เกิดขึ้นในช่วงปีแรก ๆ ได้กลายเป็นความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ไคท์ไม่สนใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เธอหวังให้ฮาร์วีย์มีชีวิตอยู่ต่อไปเท่านั้น เธอจ้องมองฮาร์วีย์ด้วยสายตาวิงวอน “ฮาร์วีย์… “หยุดดื้อสักที! “ให้รุ่นพี่ช่วยคงสักครั้งเถอะ! “ถ้าคุณไม่ต้องการแบบนั้น ฉันจะตายไปพร้อมกับคุณด้วย!” ไคท์ก้าวออกไปข้างหน้าทันทีและยืนหยัดอยู่ข้างฮาร์วีย์เพื่อต่อสู้กับเลอบรอน แม้ว่าเบรนแนนจะคัดค้านก็ตาม ใบหน้าของเบรนแนนบิดเบี้ยวด้วยความไม่พอใจ เขาเห็นความจริงใจของไคท์ที่มีต่อฮาร์วีย์ ยิ่งไคท์น่ารักกลับฮาร์วีย์มากเท่าไหร่ เบรนแนนก็ยิ่งอยากให้ฮาร์วีย์คุกเข่าต่อหน้าเขาและอยากจะดึงคว้าเธอไว้ในอ้อมแขนของเขาม