บทที่ 1864

“พวกเขาเป็นคู่รักที่น่ารักมากเลยว่าไหม? “เมื่อถึงเวลาพวกเราจะเติมเต็มความฝันของพวกเขา มาทำให้พวกเขาได้ตายในอ้อมกอดของกันและกันเถอะ! “หึ…” ขณะที่จินตนาการถึงวิธีการเหยียบย่ำฮาร์วีย์ ยอร์ก รอยยิ้มเหยียดหยามก็เผยบนใบหน้าของแองเจลีน่า จอห์น ทว่า จู่ ๆ ร่างกายของแองเจลิน่าก็แข็งเกร็งระหว่างที่เธอพูดและล้มลงบนเตียงในโรงพยาบาลอีกครั้ง จัสติน วอล์คเกอร์มองมาทางเธอตามสัญชาตญาณและเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอแข็งทื่อ ภาพนั้นน่าขนลุกอย่างแท้จริง มือของเธอยื่นออกมาเหมือนเท้าไก่ แม้ว่าท่าทางจะดูค่อนข้างน่ากลัว แต่เธอก็ไม่สามารถขยับตัวได้อีกต่อไป แองเจลิน่าผู้สูงส่งและทรงอำนาจถูกความกลัวกลืนกินเมื่อเธอรวบรวมกำลังทั้งหมดเพื่อคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด “จัสติน! ฉันไม่มีเวลาแล้ว! “ยอมรับเงื่อนไขของเขาเถอะ! ทั้งหมดเลย! “ให้เขามารักษาฉัน! เร็วเข้า!” *** วันต่อมา ในตอนเช้าตรู่ ฮาร์วีย์และไคท์ วอล์คเกอร์ก็เดินเข้าไปในห้องผู้ป่วยวีไอพีของโรงพยาบาลสมาคมอย่างเฉยเมยหลังจากที่รับประทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว เมื่อคืนนี้ฮาร์วีย์ปิดโทรศัพท์เอาไว้ เมื่อเขาเปิดโทรศัพท์อีกครั้งก็มีข้อความแจ้งเตือนมากมาย จัสตินคงจะ