บทที่ 1865

ฮาร์วีย์ ยอร์กใจเย็น เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับยาหรือเภสัชวิทยาเลย แต่การคาดเดาของเขาเหมือนกับนายแพทย์ฟรอสต์เลย จากการวิเคราะห์ของนายแพทย์ฟรอสต์ แองเจลินา จอห์นจะมีเวลามากสุดเพียง 1 วันเท่านั้น เมื่อถึงจุดนี้จัสติน วอล์คเกอร์ก็เชื่อว่าแองเจลีน่าไม่ได้ป่วยธรรมดา ดังที่ฮาร์วีย์กล่าวไว้ว่านี่เป็นอาการวิกลจริต ทั้งคู่ไม่ได้ใช้ระบบเดียวกันตั้งแต่ต้น ดังนั้นคงเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้ทักษะทางการแพทย์รักษาแองเจลิน่า จัสตินหายใจเข้าลึก ๆ และพูดว่า “คุณยอร์ก ในเมื่อคุณรู้อาการของแองเจลิน่า คุณจะช่วยเธอได้ไหม?” “ไม่มีปัญหา” ฮาร์วีย์ตอบด้วยน้ำเสียงเฉยเมย “แต่ผมจะบอกคุณเหมือนเดิมว่า ตราบใดที่ทุกคนยอมรับเงื่อนไขของผม ผมก็จะช่วยเธอ “ข้อแรก ให้คำอธิบายแก่ไคท์เรื่องแม่ของเธอ เอาความจริงทั้งหมด" “ข้อสอง ไคท์จะต้องได้รับตำแหน่งเป็นซีอีโอขององค์กรวอล์คเกอร์" “ตราบใดที่คุณยอมรับเงื่อนไขเหล่านี้ได้ ผมไม่ต้องการเงินของคุณด้วยซ้ำ และผมจะช่วยชีวิตเธอทันที" “แต่ถ้าคุณไม่เห็นด้วย ผมก็ต้องขอโทษ เพราะคุณจะต้องหาคนอื่นมาช่วยคุณแทน” ตาของไคท์กระตุกอย่างรุนแรง เธอเห็นว่าสีหน้าของพ่อเธอมืดมนราวกับคืนมืดมิด เธอจึงก