บทที่ 1908

เพี๊ยะ! ฮาร์วีย์ตบหน้าลูคัสอีกครั้งและขู่ว่า “ลองเห่าอีกครั้งสิ “ทุกครั้งที่แกพูดเรื่องไร้สาระ ฉันจะตีเจ้านายของแก “จะลองดูไหมล่ะว่าการเห่าของแกหรือการตบของฉัน ใครจะเก่งกว่ากัน” เมซี่กัดฟันด้วยความโกรธ เธออยากจะถลกหนังฮาร์วีย์ทั้งเป็น แต่เธอไม่กล้าที่จะพูดอะไรอีก เธอสามารถบอกได้ว่าชายตรงหน้าเธอเป็นคนที่โหดเหี้ยม เพียงพระเจ้าเท่านั้นที่จะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ถ้าเขาใช้แรงทั้งหมด “ไคท์ คุณสองคนไปก่อนเลย “ไปรอผมที่วิลล่า” ฮาร์วีย์ชำเลืองมองไคท์และเบรนแนน ไคท์ตัวสั่นและตอบเบา ๆ ว่า “ไม่ ฮาร์วีย์ จะเกิดอะไรขึ้นกับคุณถ้าฉันไป?” ฮาร์วีย์ยิ้ม “ไม่ต้องห่วง ผมจะไม่เป็นอะไรหรอก “ผมคงทำอะไรกับคุณที่นี่ไม่ได้มากอยู่ดี และหากเป็นเช่นนั้นเราอาจออกไปจากที่นี่ไม่ได้ด้วย” ฮาร์วีย์จ้องเบรนแนนเขม็งก่อนที่ไคท์จะทันได้พูดอะไร เบรนแนนเข้าใจทันที จากนั้นเขาจึงเริ่มดึงไคท์ออกไป ชายในชุดสูทหลายคนขวางทางของพวกเขาด้วยเจตนาที่จะไม่ปล่อยให้ไคท์ได้ออกไป เพี๊ยะ! “ปล่อยไคท์ไป “ได้ยินไหม?" ฮาร์วีย์ตบหน้าลูคัสอีกครั้ง สีหน้าของเขาไร้อารมณ์ใด ๆ ลูคัสแสดงสีหน้าที่ชั่วร้ายและถอนหายใจก่อนจะออกคำสั่ง “ป