บทที่ 1945

ใบหน้าของอีวอนน์เปลี่ยนไป เธอไม่คิดว่าเฮเซลจะเด็ดเดี่ยวขนาดนี้ แต่อย่างไรเสียอีวอนน์ก็ไม่ชอบแกรี่มากจริง ๆ แต่เมื่อเรื่องมาถึงจุดนี้ เฮเซลคงจะดูไม่ดีแน่ถ้าอีวอนน์ปฏิเสธเธอ อีวอนน์ได้แต่ถอนหายใจด้วยความสิ้นหวัง “เฮเซล ไม่ใช่ว่าฉันอยากทำให้คุณผิดหวังหรอกนะ “เพียงแต่ว่าเรื่องนี้มันต้องเรียงลำดับมาก่อนมาหลัง เนื่องจากฉันได้เชิญให้นายน้อยยอร์กมาปกป้องฉันแล้ว ฉันจึงไม่อาจทำลายน้ำใจของเขาได้ “ยิ่งไปกว่านั้น นายน้อยดันเคนยังเป็นบุคคลสำคัญอย่างมาก แม้แต่รองหัวหน้าสาขาของหลงเหมินยังต้องยำเกรงต่อเขา การให้คนอย่างเขามาเป็นผู้คุ้มกันของฉันมันน่าอายเกินไป “ฉันจ่ายไม่ไหวจริง ๆ “อืม งั้นทำไมไม่ให้ฮาร์วีย์ปกป้องฉันต่อไปล่ะ สำหรับนายน้อยดันเคนเราก็ปล่อยให้เขาอยู่เบื้องหลังและคอยสนับสนุนฉัน “แค่ให้ฮาร์วีย์ ยอร์กคอยแก้ปัญหาเล็กน้อยให้ฉัน และหากเจอปัญหาที่แก้ได้ยากฉันค่อยขอความช่วยเหลือจากจากนายน้อยดันเคนทีหลัง “สำหรับค่าเสียหาย คุณไม่ต้องกังวล นายน้อยดันเคน ฉันจะจ่ายสองเท่าตามมูลค่าของคุณ “นี่เป็นสิ่งของเล็กๆ น้อยๆ ที่แสดงความขอบคุณของฉัน โปรดรับมันไว้ด้วย” อีวอนน์กำลังเล่นละครกับพวกเขาอย่างแน่น