บทที่ 1948

จัสตินรู้สึกอบอุ่นใจเพราะฮาร์วีย์อย่างเห็นได้ชัด ท้ายที่สุดแล้วฮาร์วีย์ ยอร์กก็เป็นหัวหน้าสาขาที่แท้จริงของสาขาหลงเหมินแห่งมอร์ดู พอจะกล่าวได้ว่าอนาคตของจัสตินอยู่ในกำมือของฮาร์วีย์ ฮาร์วีย์ยิ้มอย่างเฉยเมยและพูดว่า “รองหัวหน้าสาขาวอล์คเกอร์ คุณนี้มันไม่ได้เรื่องเลยจริง ๆ แต่ผมต้องขอชื่นชมในความสามารถของคุณในเรื่องของการปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ได้ไวและทำตามความปรารถนาของผู้อื่นได้เสมอ” “ในเมื่อคุณพูดถึงขนาดนี้แล้ว ผมก็จะช่วยไคท์สักหน่อย” “หวังว่าคุณจะยินดีเช่นกัน” ฮาร์วีย์ยังคงไม่ยี่หระ เขารู้ดีว่าทำไมจัสตินถึงแสดงความเคารพต่อเขาทั้ง ๆ ที่อิจฉาอยู่ในใจ นอกจากฮาร์วีย์จะเป็นหัวหน้าสาขาของหลงเหมินแล้ว ยังมีเหตุผลอีกประการหนึ่งนั่นคือการที่เขากำจัดลูคัส ฌอง แต่ก็ยังคงยืนอยู่ได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ พละกำลังของฮาร์วีย์ ยอร์กในการโจมตีลูคัส ฌองหนึ่งในหกเจ้าชายแห่งมอร์ดูนั้นก็เพียงพอที่จะแสดงความสามารถของเขาได้แล้ว ฮาร์วีย์ไม่ได้ตั้งใจจะเยาะเย้ยคนฉลาดอย่างเขา เขากลับชื่นชมจัสตินมากกว่า แน่นอนว่ามันคงเป็นเรื่องยากสำหรับจัสตินที่จะยอมละทิ้งความภาคภูมิใจของเขาต่อหน้าคนที่แย่งชิงตำแหน่งข