บทที่ 2009

ใบหน้าที่บอบบางและนสวยงามของซากุระเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม เธอหรี่ตาจ้องฮาร์วีย์แล้วกล่าวอย่างเย็นชา “ยอร์ก นายกล้าขู่นายน้อยทอมป์สันแบบนี้เลยเหรอ? “นายคิดว่านายเป็นใคร? “ไม่มีใครเชื่อนายหรอก! “เอาเลย! ทำไมไม่ป้อนมันให้สุนัขต่อหน้าพวกเราเลยล่ะ?! “พวกเราก็อยากเห็นเหมือนกันว่าสุนัขจะกลายเป็นอมตะหรือไม่หลังจากที่ถูกป้อนยาอายุวัฒนะซึ่งมีมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์! “ฉันไม่เชื่อว่านายจะกล้าป้อนมันให้สุนัขจริง ๆ หรอก! “ตลก! ล้อกันเล่นมากกว่า! “นายน้อยทอมป์สันไม่เคยถูกใครขู่มาก่อน!” นายน้อยผู้มั่งคั่งและสตรีผู้มั่งคั่งหลายคนซึ่งเป็นเพื่อนที่ดีกับเฮกเตอร์เริ่มสะท้อนคำพูดของเขา พวกเขาต่างจ้องฮาร์วีย์ด้วยความดูถูก อีวอนน์ขมวดคิ้วเมื่อเห็นดังนั้นพลางสงสัยว่าฮาร์วีย์จะตอบสนองอย่างไร แม้ว่าเฮกเตอร์จะไม่ได้พูดอะไร แต่อารมณ์ของเขาก็คาดเดาไม่ได้ เขาไม่มีความสงบหรือความเยือกเย็นที่คู่กับสี่หนุ่มแห่งโวลซิ่งอีกต่อไป “โอเค ถ้าอย่างนั้นทุกคนก็ดูกันให้ดีนะ พวกคุณมาถ่ายวิดีโอใกล้ ๆ ได้เลย!” ฮาร์วีย์หยิบยาเม็ดนั้นขึ้นมาและชูมันให้ทุกคนดู จากนั้นเขาก็โบกมือให้จอร์จพาสุนัขมาหาเขา หลังจากนั้นฮาร์ว