บทที่ 2010

“ไม่!” เฮกเตอร์เกือบจะกระโดดมาด้วยสัญชาตญาณและพยายามคว้ามือของฮาร์วีย์เอาไว้โดยไม่รู้ตัว อย่างไรก็ตาม ฮาร์วีย์ถอยหลังไปครึ่งก้าวในช่วงวินาทีสุดท้ายพอดี เขาเหวี่ยงมือขวาของเขาและทันใดนั้นยาอายุวัฒนะก็อยู่บนฝ่ามือของเขา ผู้คนต่างตกใจจนเกินเหตุ ไม่มีใครคิดว่าฮาร์วีย์จะหลอกเฮกเตอร์! ยิ่งไปกว่านั้น ปฏิกิริยาของเฮกเตอร์ก็เหนือจินตนาการของทุกคน ขณะนั้นฮาร์วีย์กำลังถือยาอายุวัฒนะไว้ เขาแสยะยิ้มให้เฮกเตอร์และพูดว่า “นายน้อยทอมป์สัน ทำไมถึงตกใจขนาดนั้นล่ะ? “ผมแค่จะป้อนของ ๆ ผมให้สุนัข มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคุณเลย “ทำไมคุณถึงสนใจเรื่องเล็กน้อยนี้ขนาดนั้น?” อีวอนน์ผงะไปชั่วขณะ จากนั้นเธอก็ตระหนักว่าฮาร์วีย์อาจรู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของเฮกเตอร์ในการมาที่มอร์ดูเมื่อคืนนี้ ไม่อย่างนั้นฮาร์วีย์คงจะไม่รู้จุดอ่อนของเฮกเตอร์ในทันที ไทสันและจอร์จมองฮาร์วีย์ด้วยความชื่นชม หัวหน้าผู้ฝึกสอนก็คือหัวหน้าผู้ฝึกสอนอยู่วันยังค่ำ! ด้วยการเคลื่อนไหวแบบสุ่มเพียงไม่กี่ครั้ง ฮาร์วีย์ก็สามารถทำให้นายน้อยทอมป์สันซึ่งเป็นหนึ่งในสี่นายน้อยแห่งโวลซิ่งเสียการควบคุมตัวเองได้ สีหน้าของเฮกเตอร์เปลี่ยนไป เขารู้ว่าเ