บทที่ 1893

"อะไรของคุณ?!" ใบหน้าของจัสตินดูหม่นขึ้น เขาชักเริ่มรู้สึกไม่ดีแล้ว ฮาร์วีย์ตอบกลับอย่างใจเย็น “ดูเหมือนว่าคุณจะลืมเกมสนุก ๆ ของเราไปแล้ว “ผมคงต้องขอเตือนคุณหน่อย “ตามกติกาของเรา ถ้าไคท์ได้รับหนังสือมอบอำนาจของสตาร์ แชโบลในมอร์ดู… “คุณจะต้องลงจากตำแหน่ง “พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ประธานวอล์คเกอร์…ไม่สิ เรียกคุณแบบนั้นไม่ได้อีกต่อไปแล้วนี่นา “เอาล่ะ คุณวอล์คเกอร์ ขอบคุณพระเจ้าที่ผมความจำดีและเตือนคุณได้เร็ว “ไม่อย่างนั้น คุณคงเสียชื่อเสียงในโลกธุรกิจไปแล้ว! “เพราะยังไงซะ คุณก็เป็นคนที่จะเข้าชิงตำแหน่งหัวหน้าสาขาหลงเหมินแห่งมอร์ดู “คุณคงไม่อยากสูญเสียความไว้วางใจจากทุกคนในตอนที่อยู่ในช่วงเวลาสำคัญของการขึ้นสู่อำนาจหรอกใช่ไหม?” ผู้คนที่อยู่ที่นั่นตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของฮาร์วีย์ สาวสวยร่างระหงสองสามคนยกมือขึ้นปิดริมฝีปาก ความรู้สึกเหลือเชื่อเด่นชัดอยู่บนใบหน้า ฮาร์วีย์บีบให้จัสตินลาออก! แม้ฮาร์วีย์จะดูสบาย ๆ แต่ทุกคำพูดของเขาแทงใจดำจัสติน จัสตินรู้สึกอับอาย ฮาร์วีย์ผลักเขาไปถึงทางตัน "แน่นอน! อย่างที่ฮาร์วีย์ ยอร์กพูดนั่นแหละ! “ช่างเป็นซีอีโอที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ!” สีหน้าของจัสติน