บทที่ 2410

ทั้งสองเดินไปที่สวนเล็ก ๆ บนยอดเขาอาร์คเบิร์น ซึ่งแทบไม่มีใครมาเยี่ยมชมสถานที่ดังกล่าว มันเป็นสถานที่ที่มืดมนมาก ผู้คุ้มกันนับสิบกำลังจะตามพวกเขาเข้าไปข้างใน แต่ฟาเบียน แฮมิลตันหยุดพวกเขาไว้ในทันที แน่นอนว่ามีบางอย่างที่เขาอยากจะคุยกับฮาร์วีย์ ยอร์กเป็นการส่วนตัว “ผมขอให้คุณมาที่นี่ในวันนี้เพื่อที่จะได้คุยกับคุณแบบเปิดอก “ประการแรก อยากจะขอโทษแทนลูกที่เนรคุณของผมที่ทำร้ายผู้หญิงของคุณและใส่ร้ายคุณ” ฟาเบียนเอ่ยปากอย่างจริงจังขณะเดินเล่นรอบสวน ดวงตาของฮาร์วีย์เป็นประกาย “ไม่จำเป็นหรอก สำหรับผมแล้ว ความขัดแย้งระหว่างตระกูลของคุณกับผมนั้นไม่มีทางแก้อะไรได้แล้ว ตราบใดที่ตระกูลของคุณไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับผม ผมก็จะไม่เข้าไปขัดขวางกิจการของพวกคุณ” เขาตอบอย่างใจเย็น "ไม่ต้องกังวล ตระกูลของเรารู้ว่าเมื่อใดควรหยุด” ฟาเบียนหัวเราะเบา ๆ “ผมขอให้ไอ้สารเลวสองสามคนเล่าให้ผมฟังเกี่ยวกับความบาดหมางที่มีต่อคุณเมื่อเช้านี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นความผิดของตระกูลผมเอง “เพื่อแสดงความขอโทษของเรา ผมได้ขอให้ลูกชายคนที่สี่ของผมมอบใบอนุญาตเปิดคาสิโนของเขามาให้ "ส่วนอีกประการหนึ่ง หุ้นทั้งหมดของมอร์ดู คา