บทที่ 2594

ชารอนรู้สึกตัวเช่นกันและหัวเราะตาม น้ำเสียงของเธอทั้งสูงและทรงพลัง “ฉันเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์จากดินแดนพระอาทิตย์ไม่เคยตกดิน! ถ้าฉันบอกว่านายขโมยสมบัติของฉัน ก็แปลว่านายทำ! “ไม่มีสิทธิ์โต้แย้งข้อเท็จจริงนั้น!” ฮาร์วีย์ถอนหายใจ “หมายความว่าเราจะไม่ใช้เหตุผลคุยกันใช่ไหม” เขาเรียกร้องอย่างเย็นชา “ใช้เหตุผลคุยกัน?” เมอร์ฟี่มองเขาด้วยความดูถูกเหยียดหยาม “นายไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้น!” "ฉันจะบอกนายให้! ถ้าท่านหญิงเพิร์ลบอกว่าเป็นฝีมือนาย ก็แปลว่านายเป็นคนทำ! “ถ้าวันนี้นายไม่คืนดาบนั่นมา ฉันจะฆ่านาย!” เมอร์ฟี่ส่งสัญญาณมือขณะที่เขาพูด ผู้คุ้มกันหลายคนก้าวไปข้างหน้าอย่างคุกคามพร้อมกับเอียงคอไปมาเพื่อแสดงความแข็งแกร่งของตัวเอง "ก็ได้ เพราะนายไม่คิดจะใช้เหตุผลคุยกับฉัน งั้นฉันก็ควรจะทำแบบนายด้วย ใช่หรือเปล่า?" ฮาร์วีย์ถามอย่างสงบ “จะฉายเดี่ยวเหรอ?” เมอร์ฟี่จ้องมองฮาร์วีย์อย่างเหยียดหยาม "อะไร? คิดจะทำร้ายคนของฉันเหรอ? ขอเตือนเอาไว้เลยนะ! ถ้านายกล้าแตะต้องพวกเขา ฉันจะฆ่าล้างโคตรนายให้หมด!” เพี๊ยะ! ฮาร์วีย์ก้าวไปข้างหน้าโดยไม่สนใจคำขู่ และตบหน้าเมอร์ฟีอย่างแรง “อ๊ากกก!” เมอร์ฟี่กรีดร้อ