บทที่ 2629

ลูอิสจ้องไปที่เอ็ดวินซึ่งกำลังสงบปากสงบคำอย่างถูกทรมาน ก่อนจะหัวเราะเยาะอย่างเหยียดหยาม ความเย่อหยิ่งเด่นหราอยู่บนใบหน้าของเขา เขาหรี่ตาและส่งเสียงปลุกพลัง “เอาล่ะ เอ็ดวิน ในเมื่อนายไม่ได้สูงส่งและทรงพลังอีกต่อไปแล้ว งั้นฉันขอถามหน่อยอีกครั้ง…” “นายจะยอมคุกเข่าหรือเปล่า!” ใบหน้าของเลสลี่กลายเป็นน้ำแข็ง “อย่าล้ำเส้นให้มากนักนะ ลูอิส!” เธอคำราม หน้านิ่ง "ล้ำเส้น?" ลูอิสพิเคราะห์มองเลสลี่ด้วยท่าทางเหยียดหยาม “คิดว่าฉันไม่กล้าทำอะไรเธอเพียงเพราะพ่อของเธอเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของฮ่องกงอย่างนั้นเหรอ?” “ก็ลองหยุดฉันดูสิ เพราะถ้าฉันจัดการกับหมอนี่แล้วเธอจะเป็นรายต่อไป!” ลูอิสบีบแก้มของเธออย่างคุกคาม สายตาของเขาเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม จากนั้นเขาก็หันเหความสนใจกลับไปที่เอ็ดวิน “ฉันจะนับถึงสาม คุกเข่าลงแล้วฉันจะให้โอกาสนายได้คุยกับเคทลิน” เขาเตือนอย่างเคร่งขรึม “แล้วถ้านายไม่ทำ ฉันจะฆ่านายเดี๋ยวนี้เลย” “แน่นอน นายจะขัดขืนก็ได้ แต่ถ้านายทำแบบนั้น ฉันจะฆ่าพวกนายทุกคน!” ลูอิสแสยะยิ้มอย่างพอใจ มั่นใจว่าตนเหนือกว่า "สาม! สอง! หนึ่ง…" เอ็ดวินไม่มีทางเลือก เขารู้สึกได้ถึงเจตนาสังหาร