บทที่ 2701

ชายผู้นั้นสวมเสื้อคลุมจากหนานยางและเปล่งออร่าแห่งความสง่างามที่ไม่อาจบรรยายได้ เขากอดอกและมองไปรอบ ๆ อย่างเย็นชา “หักแขนตัวเองข้างหนึ่งแล้วออกไปจากที่นี่ซะถ้าพวกคุณรักชีวีตตัวเอง” เขาสั่งด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา เขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเทพสงครามของหนานหยาง ดีน คอบบ์! “ดีน คอบบ์?!” แขกจากฮ่องกงหลายคนตัวสั่นทันทีที่เห็นชายชราคนนั้น ‘เทพสงครามของหนานหยางในตำนานน่ะเหรอ?’ ‘เขามาทำอะไรที่นี่?’ ‘ดูจากรูปร่างหน้าตาของเขา เขาคงจะหายดีแล้ว!’ ‘เทพสงครามผู้อยู่ยงคงกระพันแห่งน่านน้ำตะวันออกเฉียงใต้มาที่นี่จริง ๆ ด้วย... ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย...!’ บรรดาผู้ที่รู้จักเขาต่างก็ไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเอง “ดีน คอบบ์? เทพสงครามของหนานหยางเหรอ?” มิทเชลหัวเราะอย่างเย็นชาและไม่สะทกสะท้าน “ฉันจำได้แล้ว! คุณคือคนที่อัมพาตคนนั้นใช่ไหม?” “คนอัมพาตอย่างคุณจะยืนหยัดเพื่อฮาร์วีย์ได้ยังไง? คุณอยากตายหรือไง?” “ใช่! คนนอกอย่างคุณไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้ามาเกี่ยวข้องในธุระของกองบังคับคดีของหลงเหมิน!” “ไปไหนก็ไปซะ! ไม่อย่างนั้นหัวหน้าบาวเออร์ไม่ปล่อยคุณไว้แน่!” เหล่าชนชั้นสูงของกองบังคับคดีของหลงเหมินเริ่มตะโกนพร้อม