บทที่ 3171

ลิเลียนเปลี่ยนสีหน้าไปในทันทีและกรีดร้องว่า "ไม่! ฉันไม่ไว้ใจไอ้สารเลวนี่เลย! เขาอาจจะขายพวกเราออกไปก็ได้! “ถ้าเขาทำแบบนั้น เราจะต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่หลังลูกกรงนี่!” “พอได้แล้วแม่! “ทำไมฮาร์วีย์ต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ?!” แมนดี้มีสีหน้าสิ้นหวัง “เขาไม่ใช่คนแบบนั้น! นี่แม่ยังไม่รู้จักเขาอีกเหรอ? “ถ้าเขาคิดที่จะทำร้ายเรา เขาคงเลือกที่จะทิ้งเราไว้ที่นี่แล้ว! “เขาจะเสียเวลามาคุยกับเราทำไม” ฮาร์วีย์จ้องมองลิเลียนอย่างเย็นชา "นี่คุณพยายามจะทำอะไรกันแน่? “คุณจะรอโจเซฟงั้นเหรอ? “คุณกำลังรอให้ฝ่ายนั้นสำนึกอยู่หรือไง? หรือคิดจะรอให้โชคช่วยพาคุณออกไปจากที่นี่? “คุณช่วยหัดมองความเป็นจริงหน่อยได้ไหม? “นอกจากผมแล้วใครจะปกป้องคุณได้อีก” หลังจากพินิจมองฮาร์วีย์แล้ว ลิเลียนก็หัวเราะอย่างเย็นชาและเย้ยหยันออกไป “แหม! ตอนนี้นายรู้วิธีขู่ฉันแล้วงั้นเหรอ! “ฉันยินดีที่จะบอกนายว่า ฉันมีข้อมูลสำรองที่จะสามารถพลิกผันสถานการณ์ได้ตามต้องการ! “ถ้านายอยากรู้ข้อมูลพวกนั้น นายจะต้องยอมรับเงื่อนไขของฉันทั้งสามข้อ!” "แม่! เรื่องพวกนั้นมันจำเป็นสำหรับตอนนี้ด้วยเหรอ?” แมนดี้อุทานด้วยความหงุดหงิด “แน่นอนว