Kabanata 1744

Gayunpaman, mayroong isang katatagan sa mga mata ni Demetra na halos hindi nagbago. Nang makita ang kilos ni Demetra, nakaramdam ng matinding pagkasuklam si Jeckle ngunit pinigilan niya ang kanyang galit at sinabing, "Noon, tumingin ka sa akin na may parehong ekspresyon. Halos limang taon na ang nakalipas, at tila hindi ka nagbago." Itinuro ni Demetra si Jeckle at pagkatapos ay sa kanyang sarili, na nagsasabing, "Mr. Jeckle, isang sundalo na hindi naghahangad na maging isang heneral, ay hindi isang mahusay na sundalo. Sa katunayan, ikaw at ako ay pareho. Dati kang isang assassin, pero noong tumagal, may nakakilala sa iyo, at kalaunan ay umangat ka papunta sa iyong kasalukuyang posisyon. Dahil kaya mo ito, bakit hindi ko kaya?" Isang bahagyang kurba ang lumitaw sa sulok ng bibig ni Demetra habang sinasabi niya, "Balang araw, ako na ang nasa posisyon mo. Sa oras na iyon, marahil ako ang mag-uutos sa iyo, Sir Jeckle." Sa malamig na panunuya, ayaw makipagtalo ni Jeckle kay Demetra.