บทที่ 1238

ในเวลาไม่ถึงนาที พวกอันธพาลก็ทรุดจมลงพื้น พวกมันหลายคนแขนขาหัก และมองไปที่ฮาร์วีย์ด้วยความกลัวอย่างสุดขีด พวกเขาทรมานและกลัวคน ๆ นี้ที่แข็งแกร่งกว่า พวกเขาไม่กล้าต่อกรกับคนอย่างฮาร์วีย์ “เฝ้าดูรถของฉัน ถ้ารถฉันมีแม้แต่รอยขีดข่วน พวกนายได้ตายแน่” ฮาร์วีย์เตือน จากนั้นเขาก็มุ่งหน้าไปยังในโรงงาน … ฮาร์วีย์ก้าวเข้าไปในโกดังของโรงงาน ใบหน้าของเขายังคงเย็นชา “นายเป็นใคร?! นายไม่รู้หรือว่านี่เป็นพื้นที่ส่วนตัว?! ไสหัวไปซะ!” พวกชาวต่างชาติผมบลอนด์ตาสีฟ้าโผล่ออกมาจากเงามืด หนึ่งในนั้นถือมีดทหารเอาไว้ พวกมันมองฮาร์วีย์ “นายเป็นคนของนายใหญ่ลำดับสามของตระกูลเยตส์ใช่ไหม?” “นายเป็นคนพาเมียฉันมาใช่ไหม?” พวกเขาชะงักเมื่อได้ยินฮาร์วีย์เอ่ยชื่อ “นายใหญ่ลำดับสามของตระกูลเยตส์” เอ็ดเวิร์ด ชายผมบลอนด์ที่ยืนอยู่ด้านหน้า มองฮาร์วีย์ตั้งแต่หัวจรดเท้า “เราพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้นายมาที่นี่ แต่เราไม่คิดว่านายจะมาด้วยตัวเอง” “นายใหญ่ลำดับสามของตระกูลเยตส์สั่งให้พวกเราทำยังไงก็ได้ให้นายมาที่นี่และฆ่านายซะ ตอนนี้นายอยู่ที่นี่แล้ว ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาตามหา!” “จับตัวมัน!” วินาทีถัดมา พวกเขาก็กระโจน