บทที่ 1244

“นี่คือการโจมตีสายฟ้าทั้งห้างั้นเหรอ?” ฮาร์วีย์ถึงกับพูดไม่ออก เขายืนยันอีกครั้งว่านายใหญ่ลำดับสามของตระกูลเยตส์... เป็นคนงี่เง่าจริง ๆ นายใหญ่เยตส์ชะงักเมื่อเห็นใบหน้าที่งงงวยของฮาร์วีย์ เขาโวยวาย “เป็นไปไม่ได้! คุณต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสหลังจากถูกโจมตีด้วยสายฟ้าฟาดทั้งห้าสิ!” “ฉันจะทำอีกครั้ง!” “รับไป!” ฮาร์วีย์ถอนหายใจแล้วยกมือขวาขึ้นเหวี่ยงออกไป เพียะ! นั่นทำให้ใบหน้าของนายใหญ่เยตส์สะบัดหันไปอีกทางจนล้มลงกับพื้น นายใหญ่เยตส์ลุกขึ้น จากนั้นรีบวิ่งพุ่งไปข้างหน้าแล้วเหวี่ยงมืออีกครั้ง “แปลง!” เพียะ! ฮาร์วีย์ฟาดมือออกไปอีกครั้งจนทำให้นายใหญ่เยตส์หมุนไปมา ร่างกายของเขากระตุก “ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย!” “ท่าสังหาร! รับไป!” เพียะ! ฮาร์วีย์ตบไปอีกครั้ง คราวนี้ศีรษะของนายใหญ่เยตส์กระแทกกับพื้นหนักกว่าเดิม แววตาของเขาเป็นสีดำมืดหม่น ปากบวมเจ่อ นายใหญ่เยตส์พยายามยกศีรษะขึ้น เขามองฮาร์วีย์แล้วพูด “คุณ… คุณมันเล่นทีเผล่อ” “ฉันประมาทเกินไป ฉันไม่ได้หลบ…” “หัวหน้าผู้ฝึกสอน คุณมันไร้ศีลธรรม!” “ฉันหวังว่าคุณจะรู้ว่าอะไรดีสำหรับคุณ!” ฮาร์วีย์ถึงกับพูดไม่ออก เขาได้ความมั่นใจนี้มาจาก