บทที่ 1358

โดมินิกไม่สามารถยอมรับความจริงที่อยู่ตรงหน้าได้ ลูกสมุนของแคมก็รับไม่ได้เช่นกัน! แม้แต่มาร์คัสที่มากับฮาร์วีย์ก็พบว่าเรื่องทั้งหมดนี้มันเหลือเชื่อ! แคมตัวสั่นด้วยความโกรธ เขาต้องการที่จะลงมือเองและสับฮาร์วีย์ให้เละเป็นโจ๊ก แต่เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าฮาร์วีย์จะตบเขารุนแรงอย่างนี้ ศักดิ์ศรีของเขาถูกเหยียบย่ำ! แคมเป็นทุกข์และอารมณ์เสีย เขาจ้องมองฮาร์วีย์และร้องออกมาอย่างเดือดดาล “แกลอบกัดฉันอีกแล้วเหรอ!” “หน้าด้าน!” โดมินิกและคนอื่น ๆ ถอนหายใจด้วยความโล่งอกหลังจากได้ยินว่าเป็นการลอบโจมตี ทำท่าราวกับว่าพวกเขาเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ‘ไม่แปลกใจเลยที่แคมจะโดนแบบนั้น! ไอ้สารเลวฮาร์วีย์มันลอบกัด!’ ในการต่อสู้จริง ๆ นั้น การโจมตีแบบนั้นช่างไร้ยางอายเสียจริง! “เพี๊ยะ!” แต่ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มดูถูกฮาร์วีย์อีกหน ฮาร์วีย์ก็เดินหน้าตบหน้าเขาอย่างแรงอีกครั้ง “เพี๊ยะ!” รูปลักษณ์ที่เข้มงวดและดุร้ายของแคมหายไปเมื่อเขาถูกตบจนปลิวไปอีกครั้ง เขาทรุดตัวลงบนพื้นห่างออกไปราว 20 ฟุต เขาทิ้งรอยไว้บนพื้นและอยู่ในสภาพที่น่าสังเวช “ลอบกัดงั้นเหรอ?” “ทำไมผมต้องทำแบบนั้นกับคนอย่างคุณด้วย” “คุณสมควรได้รับส