บทที่ 1372

เมื่อเห็นสีหน้าของผู้คนรอบตัวเปลี่ยนแปลง บนใบหน้าของแอชลีย์ จัดด์จึงมีรอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้น ในขณะนี้ เธอหรี่ตาและพูดว่า “หัวหน้าใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังโรงพยาบาลเอ็ดเวิร์ดคือหนึ่งในสี่นายน้อยแห่งโวลซิ่ง! “นายกล้าดีอย่างไรถึงมาทำตัวจองหองในอาณาเขตของนายน้อยตระกูลจัดด์แบบนี้? “ไปได้ความกล้าแบบนี้มาจากไหน? “แม้แต่ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งเซาท์ไลท์ เชลดอน ซาเวียร์จะมาที่นี่ เขายังต้องเกรงใจ นับประสาอะไรกับนาย!” “คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้ คุกเข่าและยอมรับความผิดพลาดของคุณเดี๋ยวนี้ ชดเชยให้เราหนึ่งแสนห้าหมื่นเหรียญ ไม่งั้นได้เห็นดีกันแน่!” ฮาร์วีย์ ยอร์กพูดอย่างหน้าชื่นตาบาน “คุณคิดว่าแค่เอ่ยชื่อนายน้อยตระกูลจัดด์ออกมาก็ทำให้คนกลัวได้แล้วเหรอ?” “นี่คิดจะทำให้ผมกลัวเหรอ?” เมื่อเห็นสีหน้าเย้ยหยันจาง ๆ บนใบหน้าของฮาร์วีย์... ร่างกายของแอชลีย์สั่นสะท้าน ก่อนหน้านี้ไม่ว่าเธอจะเป็นใครหน้าไหน แค่เอ่ยชื่อหนึ่งในสี่นายน้อยตระกูล อีกฝ่ายจะต้องกลัวอย่างไม่ต้องสงสัย! แต่ตอนนี้อีกฝ่ายดูเหมือนจะไม่ใส่ใจกับมันแม้แต่น้อย นี่ไม่เป็นเพียงการตบหน้าแอชลีย์ แต่ยังเป็นการตบหน้านายน้อยตระกูลจัดด์และตระกูลจัดด์ด้วย