บทที่ 1403

หลังจากนั้น ลูกน้องของอาเวลก็คว้าขวดไวน์เปล่าหลายขวด เป็นที่แน่ชัดว่าพวกเขากำลังจะทุบขวดใส่หัวฮาร์วีย์ในอีกอึดใจ “ให้ฉันแนะนำนายสักหน่อยแล้วกัน ตอนนี้ไม่มีใครอยู่แล้ว หากนายคุกเข่าอ้อนวอน นายก็อาจยังมีโอกาสรอด!” "ใช่! อ้อนวอนแค่ไม่กี่ครั้ง นายน้อยไนส์เวลล์ก็อาจจะอารมณ์ดีและปล่อยให้นายมีลมหายใจต่อไป” “นายค่อนข้างเก่ง แต่ถ้าตอนนี้นายยังไม่รู้ว่าตัวเองต้องยืนอยู่ตรงไหน มันจะสายเกินไป” ผู้หญิงสองสามคนที่เหลือจ้องมองฮาร์วีย์ที่สงบนิ่งและคิดว่าเขายังคงเสแสร้งอยู่ 'ในเวลาเช่นนี้ ทำไมไม่รีบคุกเข่าร้องขอความเมตตากัน? อยากหาเรื่องเจ็บตัวนักรึอย่างไร?! ช่างเจ็บปวดอะไรอย่างนี้!' พวกเขาไม่เข้าใจว่าฮาร์วีย์จะทรงพลังเพียงใด สำหรับพวกเขาแล้ว ฮาร์วีย์คงไม่มีทางจะมีอำนาจมากไปกว่านายน้อยไนส์เวลล์ ฮาร์วีย์พูดอย่างเฉยเมย “คุกเข่าเหรอ? ถ้าอาเวลคุกเข่าให้ ผมก็อาจจะปล่อยเขาไป” ทุกคนขำในความเย่อหยิ่งของเขา “อยากให้ฉันคุกเข่าเหรอ?” อาเวลหัวเราะ เขาโยนที่เขี่ยบุหรี่ในมือแล้วเดินเข้าไปหาฮาร์วีย์ทีละก้าว “นี่ นายยอร์ก พอเห็นนายเย่อหยิ่งได้จนถึงตอนนี้ ฉันนับถือนายในฐานะลูกผู้ชายตัวจริงเลยล่ะ” “วันนี้ฉั