บทที่ 1638

ฮาร์วีย์ ยอร์ก หรี่ตาเล็กน้อยในขณะที่มองไปที่ไอเดน บาวเออร์ซึ่งยังคงอ้อนวอนไม่ยอมหยุด เขาไม่คิดว่าลูกเศรษฐีจอมเสเพลคนนี้จะสามารถวางแผนสร้างสรรค์เช่นนี้ได้ ‘ความคิดนี้ไม่เลวเลย ฉันจะสามารถจัดการกับทุกสิ่งได้ในคราวเดียวด้วยสิ่งนี้’ 'ฉันจะจัดการพวกระดับสูงก่อน ถ้าฉันจัดการกับพวกเขาได้ก่อน ลูกน้องของพวกเขาจะต้องเชื่อฟังฉันเป็นธรรมดา' “นายน้อยบาวเออร์ นั่นเป็นความคิดที่ดีทีเดียว” ฮาร์วีย์เดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ และจ้องไปที่ไอเดน “แต่นายพูดเองว่านายจะฆ่าล้างตระกูลฉัน นายคิดว่าฉันจะเชื่อใจนายจริง ๆ เหรอ?” ไอเดนกระโจนไปข้างหน้าและกอดขาของฮาร์วีย์เอาไว้ จากนั้นพูดพร้อมกับร้องไห้ว่า “หัวหน้าสาขายอร์ก ทุกสิ่งก่อนหน้านี้มันเป็นความผิดของผม! ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร! ผมไม่กล้าสร้างปัญหาให้คุณอีกแล้ว! ผมคงไม่กล้าจะคิดแค้นคุณเหมือนกัน! “ได้โปรดให้โอกาสผม!” “ผมยินดีเป็นขี้ข้าของคุณ! ไม่ ไม่ ไม่สิ ฉันจะยอมเป็นหมาของคุณด้วยซ้ำ! “ผมจะกัดใครก็ตามที่คุณสั่ง! ผมสัญญาว่าผมจะเชื่อฟังคุณยิ่งกว่าราเชลเป็นร้อยเท่า ไม่สิ เชื่อฟังมากกว่าพันเท่า!” ในขณะนี้ ไอเดนไม่มีท่าทีที่ไร้ยางอายและดื้อรั้นเหมือนเมื่อก