บทที่ 1762

“คุณเรียกใครว่าแม่ยาย? “คุณไม่มีความละอายเลยจริง ๆ!” ไคท์จ้องฮาร์วีย์ด้วยความดุเดือด อย่างไรก็ตาม เธอต้องยอมรับว่าความหนักอกหนักใจของเธอรู้สึกเบาลงเล็กน้อยหลังจากที่ฮาร์วีย์แกล้งเธอ เธอนึกถึงคำถามของเขาและถอนหายใจ “คุณแม่ฉันเป็นภรรยาคนแรกของคุณพ่อ และเธอยังเป็นหนึ่งในสมาชิกระดับสูงของสาขาหลงเหมินด้วย หลังจากที่เธอกับพ่อแต่งงานกัน พวกเขาก็ทั้งเคารพและรักกันเป็นอย่างดี “แต่เมื่อฉันอายุสิบแปด จู่ ๆ พ่อก็พาผู้หญิงคนหนึ่งกลับมา ก็คือแองเจลิน่า จอห์นนั่นแหละ “พ่อบอกว่าแองเจลิน่าเป็นลูกสาวของตระกูลจอห์นจากโกลเด้น แซน และมีสถานะที่ดี สถานะของเธอจะช่วยเขาในการก้าวขึ้นเป็นผู้นำสาขาอย่างมาก “ดังนั้น เขาขอให้แม่หลีกทางให้แองเจลีน่าและฟ้องหย่า “แต่แม่เป็นนักกีฬาศิลปะการต่อสู้ และเธอก็เป็นผู้หญิงที่หนักแน่น เธอจะยอมได้อย่างไร? เธอไม่เพียงแค่ปฏิเสธเท่านั้น แต่เธอยังตบหน้าแองเจลิน่าอีกด้วย “แล้ว… “คืนนั้น ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้โบราณหลายคยก็บุกเข้ามาในบ้านของฉัน แม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ตั้งแต่นั้นมาสุขภาพเธอก็ทรุดหนัก เธอล้มป่วยและไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย… “ผู้หญิงที่น่ารังเกียจคนนั้นก็ได้แต่งงานกั