บทที่ 1946

เมื่อเห็นใบหน้าของฮาร์วีย์ซีดลงเล็กน้อย เฮเซลก็คิดว่าฮาร์วีย์คงต้องทนทุกข์ทรมานกับการพ่ายแพ้อย่างเงียบ ๆ ในขณะที่แข่งขันกับแกรี่ และเขาจะต้องรู้สึกเสียใจที่ได้เป็นผู้คุ้มกันของอีวอนน์แน่ เฮเซลเดินเข้ามาหาฮาร์วีย์ด้วยสีหน้าหน้าบึ้งในทันที เธอพูดอย่างเย้ยหยันว่า “ฮาร์วีย์ พ่อฉันบอกคุณไปกี่ครั้งแล้วว่าต้องเป็นคนติดดินอยู่เสมอ “คำพูดของพ่อพอเข้าหูคุณก็ทะลุออกไปทันทีเลย “ในเมื่อตอนนี้คุณอยากจะเป็นผู้คุ้มกันของอีวอนน์ ฉันก็จะไม่ห้ามคุณ “แต่บอกไว้เลยนะ! ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น คุณต้องกล้าที่จะเข้าไปช่วยเธอ “เพราะหากอะไรเกิดขึ้นกับคุณซาเวียร์ ฉันจะเป็นคนแรกที่ตามล่าคุณ!” ฮาร์วีย์ยิ้มอย่างเฉยเมย "ไม่ต้องห่วง ถ้าผมอยู่ด้วยจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับอีวอนน์ทั้งนั้น “ผมเคยพิสูจน์ความสามารถของตัวเองให้คุณเห็นในไคเซ็น กรุ๊ปมาแล้วไม่ใช่เหรอ?” ใบหน้าสวยของเฮเซลเริ่มเย็นชา เธอพูดว่า “ฮาร์วีย์ เลิกทำตัวไร้ยังอายแบบนี้สักที! “เหตุการณ์สองครั้งนั้นคุณชายวอล์กเกอร์ช่วยคุณจัดการแท้ ๆ เพราะความหวังดีของเขาที่ทำให้คุณยืนหยัดอย่างมั่นคงในไคเซ็น ! “คุณนี่มันเป็นพวกชอบเอาความดีความชอบของคนอื่นมาเป็นของตัวเองจริง