บทที่ 1950

เลกซัส แอลเอ็ก 570 สีขาวขับตามหลังมาอย่างไม่เร่งรีบ บางครั้งรถก็สวนทางกัน ทำให้มองไม่เห็นจุดประสงค์ของรถคันดังกล่าว แต่ไม่ว่ารถจะขับเคลื่อนอย่างไร แต่มันก็ไม่เคยทิ้งห่างไปจากเมอร์เซเดส เบนซ์ของอีวอนน์เลย ฮาร์วีย์หรี่ตาลงเมื่อเห็นเช่นนั้น “อีวอนน์ ไม่ใช่ว่าพวกสมิธไม่กล้าลงมือกับคุณหรอก แต่พวกเขาแค่รอให้คนอื่นมาจัดการมากกว่า” “ตอนแรกผมคิดว่าเรื่องของตระกูลสมิธจะไม่ได้แก้ไขยากเย็นอะไร แต่ตอนนี้…” “ความวัวไม่ทันหาย ความควายก็เข้ามาแทรก” อีวอนน์ยังหรี่ตาและมองไปข้างหลังครู่หนึ่ง จากนั้นเธอก็พูดอย่างเฉยเมยว่า “ตอนนี้พวกสมิธกำลังถูกองค์กรนักฆ่าเล่นงานอยู่ ถึงอยากจะออกมาแต่ก็ไม่มีใครกล้าหรอก” “ต่อให้เทอร์รี่ สมิธจะออกมา เขาก็ต้องนำผู้คุ้มกันจำนวนหลายสิบชีวิตไปด้วย” “ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ พวกเขาจะส่งคนมาจับกุมฉันได้ยังไง” ฮาร์วีย์ ยอร์กตอบอย่างเมินเฉย “พวกเขาอัญเชิญเทพจากโวลซิ่งมาหรือเปล่า?” อีวอนน์ไม่ได้หันหน้าไปไหน เธอมองไปที่ฮาร์วีย์ครู่หนึ่งก่อนจะกระซิบว่า “ซีอีโอยอร์ก คุณรู้หรือเปล่าว่าคนองค์กรนักฆ่ารายใดที่กำลังหมายหัวตระกูลสมิธ?” “หมายความว่ายังไง คนไหน?” อีวอนน์กล่าวว่า “ฉัน