บทที่ 2050

“พูดมาให้ชัด! เกิดอะไรขึ้น?!" สีหน้าของซากุระ มิยาโมโตะเย็นชาราวกับน้ำแข็ง “ฉันต้องการรู้เรื่องทั้งหมด” ดวงตาของคริสตัน ดันเคนกระตุกอย่างรุนแรง “ผมติดตามฮาร์วีย์ ยอร์กตั้งแต่เขาออกจากสถานีตำรวจ ผมตามเขาไปที่บ้านพักตากอากาศเล็ก ๆ บนยอดเขาที่อยู่แถวชานเมือง “ฮาร์วีย์และพรรคพวกของเขาอยู่ในนั้น พวกเขามีกันไม่ถึงสิบคน ผมมั่นใจในเรื่องนั้น “พอผมส่งข่าวถึงไทจิ มารุยามะ เขาก็รีบไปที่สถานที่นั้นภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง เขาถล่มประตูวิลล่าให้เปิดออกก่อนที่ยอดฝีมือสามร้อยคนจะล้อมสถานที่ไว้ได้อย่างสมบูรณ์ “ไทจิเรียกร้องให้ฮาร์วีย์รีบปล่อยตัวโนริโกะ ยามากุจิ “แต่ฮาร์วีย์ไม่ทำตามที่เขาร้องขอ “ผมเห็นใครบางคนถือดาบออกมาแต่ไกล แต่หลังจากนั้นผมก็ได้ยินเพียงเสียงกรีดร้อง” “ผมไม่กล้าเข้าใกล้เพราะผมอาจถูกเผยตัว ผมจึงตัดสินใจตรวจสอบดูอีกครั้งหลังจากทุกอย่างเงียบลง แต่แล้วสมาชิกของหลงเหมินกลุ่มใหญ่ก็มาถึง…” “หัวหน้าผู้ตรวจการของสถานีตำรวจมอร์ดูสาขาแรก โอทิส ไคก็มาพร้อมกับคนของเขาเช่นกัน “ด้วยตัวตนของผม ไม่อยากเข้าไปใกล้ที่นั่น เพราะไม่อยากถูกตั้งข้อสงสัย ผมจึงมารายงานเรื่องนี้กับคุณทราบโดยเร็วที่