บทที่ 2148

ซีนเธียร์ไม่สามารถระงับความโกรธของเธอได้อีกต่อไปและระเบิดออกมา “เลิกหน้าด้านได้แล้ว น้าโลว์!” เธอเดินไปข้างหน้าอย่างขุ่นเคือง กรีดร้องด้วยความโกรธ “ทั้งหมดเป็นเพราะลูกชายของคุณ พี่เขยของฉันถึงต้องจ่ายค่าเสียหายเป็นจำนวนสี่สิบเจ็ดล้านดอลลาร์! คุณไม่แม้แต่จะละอายใจเลยสักนิด นี่กลับยังพยายามที่จะขายมอเตอร์ไซค์มือสองอายุสิบปีให้เขาในราคาของมือหนึ่งอยู่อีกเหรอ?! “น้าคิดว่าเงินของเขาร่วงมาจากฟ้าหรือไง?! “แม่ก็เหมือนกัน! เดิมทีรถพวกนี้เป็นของขวัญของพี่! “เธอไม่เคยอยากได้มันเลยแม้แต่น้อย แต่แม่ก็รับมันมาทั้งหมด! แม่เอามันไปเป็นของตัวเองทุกอย่างแล้วตอนนี้ก็อยากที่จะขายมันด้วยงั้นเหรอ?! “ไม่มีความละอายใจสักนิดเลยหรือไง?! “จิตสำนึกของแม่มันหายไปไหนหมด!” "หุบปาก!" ลิเลียนตวาด เธอยกมือขึ้นและตบซีนเธียร์เท่าที่แก้มอย่างแรง โดยไม่สนใจว่าเธอปฏิบัติต่อลูกสาวคนเล็กของเธอรุนแรงเพียงใด “แกกล้าดียังไงมาพูดกับฉันแบบนี้ สาวน้อย! “เพราะเริ่มเข้ามหาวิทยาลัยแล้วก็เริ่มเสียสติเลยหรือไง ซีนเธียร์ ซิมเมอร์ “แกลืมไปแล้วหรอว่าฉันเป็นแม่แก?! “แกมีสิทธิ์อะไรมาพูดกับฉัน?! “เขาจ่ายค่าเสียหายไปสี่สิบเจ็ดล้า