บทที่ 2497

“น่าเสียดายที่ฉันไม่สนใจที่จะตอบคำถามของเธอหรอกนะ” ฮาร์วีย์ ยอร์กจิบชาของเขาอย่างไม่ตั้งใจในขณะที่เขายื่นถ้วยชาให้เอ็ดวิน เมนโดซาด้วย “ฉันก็แค่อยากรู้ว่าเธอจะอธิบายเรื่องที่วางยาเพื่อนฉันยังไงก็เท่านั้น “จะยอมคุกเข่าขอโทษ หรืออยากตายกันแน่ล่ะ?” "คุกเข่า? "ตาย?" แครอล ปาร์คเกอร์ยิ้มหวานในขณะที่มองลงมาที่ฮาร์วีย์และพูดด้วยน้ำเสียงขี้เล่น “เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าเด็กน้อย? “ใครวางยาเพื่อนของนายกัน? “การที่นายน้อยทาเคอิสนใจผู้หญิงของนายคือเป็นเกียรติอย่างสูงต่างหากล่ะ! “ผู้หญิงคนนี้ได้รับพรจากพระเจ้าเชียวนะ! เข้าใจหรือเปล่า?! “นายควรจะขอบคุณนายน้อยทาเคอิที่ได้มอบโอกาสให้เธอได้รับใช้เขา! นายควรก้มหัวขอบคุณเขาด้วยความจริงใจต่างหาก! “นั่นคือสิ่งที่ควรทำ! “นายไม่ควรทำตัวเหมือนไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแบบนี้ เข้าใจไหม?" แครอลมองไปรอบ ๆ หลังจากที่เธอพูดจบ "จริงสิ ผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่ไหน? “พาเธอมา หลังจากที่ฉันหักแขนขาของนายแล้ว ฉันจะให้เธอมารับใช้นายน้อยทาเคอิต่อหน้านาย “นั่นคงจะเป็นภาพที่น่าดูมากทีเดียว” หลังจากได้ยินประโยคนั้น ฮาร์วีย์หรี่ตามองนาโอโตะ ทาเคอิ หลังจากได้ยินเรื่อ