บทที่ 2510

เขาเป็นมือสังหาร! เหล่ากลุ่มยอดฝีมือแห่งบรีวู้ดเหล่านี้ไร้ประโยชน์เมื่อเจอกับเอ็ดวิน แม้แต่ยอดฝีมือของสาขาย่อยของวังมังกรที่ไม่แยแสสถานการณ์มาตลอดก็ไม่ทันได้มีโอกาสชักอาวุธออกมา ทุกอย่างจบลงในชั่วพริบตา ใบหน้าที่สวยงามของแครอลเผยถึงความตกใจ ทันใดนั้นเธอก็มีแรงกระตุ้นให้ออกจากสถานที่ทันที “นายหญิง เธอยังไม่ได้ฆ่าฉันเลย จะกลับแล้วเหรอ? “มันจะไม่เสียมารยาทหน่อยเหรอ? “ที่นี่คือถิ่นของฉันนะ เธอคิดว่าเธอจะสามารถไปมาได้ตามใจชอบงั้นเหรอ?” เพียงด้วยก้าวเดียวฮาร์วีย์ก็มายืนอยู่ข้างแครอล เขายื่นมือออกไปและตบหน้าเธอทั้งสองข้างเบา ๆ อย่างเหยียดหยาม แครอลตัวแข็งทื่อราวกับว่าเธอถูกอะไรบางอย่างรั้งเอาไว้ เธออยากจะก้าวถอยหลังแต่ตระหนักว่าเธอไม่สามารถขยับตัวได้เลย เธอทำได้เพียงกัดฟันและถามอย่างดุเดือด “นายต้องการอะไร? “ถ้าแน่จริงก็ลองทำร้ายฉันสิ!” ขณะที่เธอพูดเช่นนี้ เหล่ายอดฝีมือของบรีวู้ดที่เหลืออยู่ก็ต้องการที่จะเข้าไปปกป้องเธอ ทว่า โชคไม่ดีที่พวกเขาถูกเอ็ดวินและเหล่ายอดฝีมือของสาขาย่อยของวังมังกรหลายคนขัดขวางอย่างรวดเร็ว “การทำร้ายเธอมันยากขนาดนั้นเลยเหรอ?” เพื่อพิสูจน์ประเด็นของเขา ฮาร