บทที่ 2572

“เรากำลังจะเดินทางไปยังงานประมูลที่จัดขึ้นที่โรงแรม ทรี ซีซั่นเป็นจุดหมายต่อไป “เลิกมาทำตัวน่ารังเกียจที่นี่เสียที ไสหัวไปได้แล้ว!” เมอร์ฟี่ค่อนข้างหัวเสียและเหลือบมองเรือนร่างที่สวยงามของเลสลี่เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันหลังกลับและกำลังจะจากไปพร้อมกับชารอน ช่วยไม่ได้ การเป็นชนชั้นสูงของดินแดนพระอาทิตย์ไม่เคยตกดินและการได้รับโอกาสในการสืบสันตติวงศ์คือความฝันอันสูงสุดของเขา แม้ว่าจุดที่เขาอยู่จะห่างไกลจากสิทธิ์ในการสืบสันตติวงศ์ แต่เขาก็ยังมีความสุขมาก ฮาร์วีย์หรี่ตามองไปยังเมอร์ฟีอย่างคุมตัวเองไม่ได้ เขาเอ่ยปากขู่อย่างเย็นชา “นี่ คุณอีแวนส์ คุณไม่รู้หรอว่ากลิ่นปากตัวเองเหม็นขนาดไหน?” ใบหน้าของเมอร์ฟีบิดเบี้ยวด้วยความโกรธที่ฮาร์วีย์ดูแคลน ถึงอย่างนั้นเลสลี่ก็ไม่ต้องการให้ฮาร์วีย์เอาตัวเข้าไปอยู่ในปัญหา เธอดึงฮาร์วีย์ไว้ทันทีและรีบแนะนำเขาว่า “นายน้อยยอร์ก ช่างมันเถอะ ไม่จำเป็นต้องไปใส่ใจผู้ชายอย่างเขาหรอก” “สุดท้ายแล้วเขานั่นแหละที่เราต้องเป็นคนมาคุกเข่าอ้อนวอนฉัน” เมื่อเห็นท่าทีที่แน่วแน่ของเลสลี่ ฮาร์วีย์ก็ไม่ได้พูดอะไรอีกหลังจากนั้น สุดท้ายแล้วนี่เป็นปัญหาส่วนตัวของเธอ ถ้าเขา