บทที่ 2691

บรรดาทายาทเศรษฐีในขณะนี้ต่างเชื่อว่าเพราะเขามีมารยาทดีเลิศ ถ้าเทพสงครามเล่นงานพวกเขา พวกเขาคงยอมแพ้ไปนานแล้ว พวกเขาจะไม่เหมือนฮาร์วีย์ที่ยืดการต่อสู้อย่างไร้จุดหมายออกไปหน้าด้าน ๆ มิทเชล แคร์รี่และสมาชิกทุกคนของกองบังคับคดีหลงเหมินจ้องมองไปที่ฮาร์วีย์ด้วยความจะถูกเหยียดหยาม พวกเขาคิดว่าการกระทำของฮาร์วีย์ทำให้หลงเหมินอับอายขายหน้า เมื่อมองดูท่าทางสงบนิ่งของฮาร์วีย์ สการ์เลตต์รู้สึกว่ามิยาตะควรจะโจมตีให้สุดแรง เพราะหากฮาร์วีย์บ้านั๋นถูกทุบตีจนตายตรงนั้นแล้ว ก็คงจะโล่งใจได้ไม่น้อย สการ์เลตต์ก้าวไปข้างหน้าและเอ่ยปากอย่างชอบธรรมไปอย่างไม่ต้องคิด “ขอบคุณสำหรับความเมตตาของคุณ คุณชิโนะสุเกะ! “แต่คุณมาที่นี่เพื่อแก้แค้น! ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจพวกเราหรอก! “จบเรื่องนี้ได้แล้ว! “ทำให้ไอ้สารเลวนั่นทุกข์ทรมานตามที่คุณต้องการได้เลย!” สการ์เลตต์มั่นใจว่ามิยาตะจะสู้สุดกำลังหากเธอพูดเช่นนั้น เธอรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง ถ้าเธอรู้ว่ามิยาตะจะใจกว้างขนาดนี้ เธอคงบอกเขาเร็วกว่านี้! “คนอย่างฮาร์วีย์ควรถูกกำจัดในทันที! ไม่ต้องเกรงใจเขา! บดขยี้เขาด้วยพลังทั้งหมดของคุณไปเลย!” “นางโง่เอ๊ย!” มิยาตะซ