บทที่ 2787

หลังจากได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของวินซ์ ยอร์กแล้ว เล็กซี่ ยอร์กก็ฉีกยิ้มกว้าง เธอยืดตัวและหัวเราะเบา ๆ “เพราะงั้นเธอกำลังจะหมายความว่าพวกเราไม่จำเป็นต้องทำอะไรทั้งนั้นงั้นเหรอ? เราจะนั่งอยู่เฉย ๆ ขณะที่พี่สามและพี่สี่สู้กันให้ตายไปข้าง?” "ไม่ มีบางอย่างที่เราต้องจับตาดูเอาไว้” วินซ์ตอบพร้อมกับยิ้มอย่างอบอุ่น “ไม่ว่ายังไง ผมก็เป็นคนสั่งให้จูเลียน ยอร์กไปจับตัวนักฆ่า “ผมต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา “ถ้าผมไม่ทำอะไรเลย บ้านหลังที่สามคงจะต้องวิจารณ์ผมเช่นกัน “ผมก็ไม่คิดว่าผมจำเป็นต้องไปช่วยเขาเหมือนกัน… “บางครั้ง การแสร้งทำอะไรบางอย่างก็ให้ผลลัพธ์ที่ดีกว่า ทำให้พวกเขารู้ว่าผมทำดีที่สุด “เหนือสิ่งอื่นใด การแสร้งทำเป็นคนดีก็เป็นเรื่องที่ง่ายที่สุดในโลกใช่ไหมล่ะ? “ผมอยากจะเห็นนักว่านายท่านยอร์กจะแข็งแกร่งไปได้สักกี่น้ำหากต้องต่อกรกับตระกูลยอร์กแห่งฮ่องกงที่ล่มสลาย... “หากเขายอมปล่อยจูเลียนหลังจากที่เราไปขอร้อง และอำนาจที่เขามีมันจะไปมีค่าอะไร? “แต่ถ้าเขาไม่ให้ความเคารพเราและยืนกรานที่จะลงโทษจูเลียน บ้านหลังที่สามจะคิดยังไง? "ผมอยากรู้! ผมอยากจะเห็นขีดจำกัดความอด