บทที่ 3186

เพี๊ยะ! ทันใดนั้นเอง ราเชลซึ่งปิดปากเงียบมาอย่างยาวนานได้เหวี่ยงหลังมือลงไปบนใบหน้าของลิเดียแล้วตบเธออย่างแรง “พูดอีกสิ! ฉันขอท้าเธอ" "เธอ…" ลิเดียกลัวราเชลมาก เธอถูกตบหน้า แต่เธอก็ไม่กล้าสู้กลับ สิ่งเดียวที่เธอทำได้คือกุมใบหน้าเอาไว้ขณะที่ล้าถอยไปด้วยความหวาดกลัว “ทำไมนายไม่ขึ้นไปบนสังเวียนนั่น แล้วซ่อนตัวอยู่ข้างหลังแม่นี่ด้วยเลยล่ะ ฮาร์วีย์!” เธอเอ่ยขึ้น “มาดูกันว่าแมงดาอย่างนายจะได้รับความเคารพจากฝูงชนหรือเปล่า!” ฮาร์วีย์ไม่คิดจะเล่นสนุกกับลิเดียอีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงเดินไปข้างหน้าอย่างสบาย ๆ โดยไม่สนใจสายตาของใคร “อย่าไปสนเขาเลยลิเดีย! “เขาคิดว่าสามารถอวดเบ่งตัวเองในฟลัตเวลล์ได้เพียงเพราะมีอำนาจของผู้หญิงคนนั้นคอยหนุนหลัง! “น่าหัวเราะจะตาย! “เอาล่ะ ในคืนนี้เขาจะได้รู้ว่าการต้องเผชิญหน้ากับคนที่อยู่เหนือเขามันเป็นอย่างไร!” หญิงสาวผมสั้นก่อนหน้านี้พูดขึ้นด้วยท่าทางเหยียดหยาม เธอลากลิเดียบอกให้ห่างจากอีกฝ่ายโดยเร็วที่สุด เธอเองก็กลัวราเชลเช่นกัน ผู้คนที่หยิ่งผยองอยู่ด้านหลังต่างก็กลัวราเชลเช่นกัน แต่พวกเขายังคงมองฮาร์วีย์ด้วยสายตาที่เย็นชา 'ฮ่า! ใช้ผู้หญิงมาข่มกันงั้นเ