บทที่ 3293

“ถ้าผมบอกตัวตนของผมให้คนรู้ คุณน่าจะกลัวเกินกว่าจะรับไหวนะ “ผมเป็นลูกเขยของหนึ่งในทายาทตระกูลฌองซึ่งเป็นหนึ่งในสิบตระกูลอันดับต้น ๆ ของประเทศ H “คุณยังกลัวอยู่หรือเปล่าล่ะ? “รู้สึกยังไงที่ถูกลูกเขยแต่งเข้าตบหน้าเอาแบบนี้ “ในฐานะผู้ดูแลโรงแรมฟลัตเวลล์และคาสิโน ในฐานะหัวหน้าแก๊งภารตะ… “คนุณป็นพวกยอมรับความพ่ายแพ้ไม่เป็น แต่ยังกล้าตั้งกฎและข่มขู่ลูกค้าของตัวเองเอง "อะไรกัน? ผมตบคุณไปแค่ไม่กี่ครั้ง คุณก็โกรธแล้วเหรอ?” น้ำเสียงราบเรียบของฮาร์วีย์พอที่จะทำให้แอรอนตกใจได้แล้ว “ลูกเขยแต่งเข้า? “ลูกเขยแต่งเข้ากล้าดียังไงมาต่อกรกับฉัน “ไอ้สารเลว! แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร! “ฉันเป็นคนที่อยู่ในวรรณะกษัตริย์นะโว้ย! “แฟรงกี้เป็นลูกพี่ลูกน้องของฉัน! “ฉันมีสิทธิ์คุ้มกันทางทูต! “ลูกเขยแต่งเข้าบ้านอย่างนายไม่มีสิทธิ์มาท้าทายฉัน! “นายตบฉันมาสองครั้งแล้ว! “รู้ไหมว่าการทำแบบนี้จะมีผลอะไรตามมา” สายตาของแอรอนเต็มไปด้วยความโกรธหลังจากที่เขารู้ถึงตัวตนของฮาร์วีย์ เขาส่งสัญญาณมือและบอดี้การ์ดกลุ่มใหญ่ก็เข้ามาล้อมฮาร์วีย์ไว้อย่างสมบูรณ์ พวกนั้นพร้อมจะฆ่าเขาอยู่ทุกเมื่อ เพี๊ยะ! ฮาร์วีย์ตบหน้าแอรอน