Kabanata 1068

“Kaya kong alagaan si Luna. Sa tingin ko dapat kang sumakay sa kabilang kotse…” Pero sa pagkakataong ito, hindi na sumagot si Joshua. Ang alok ni Lucas ay sinalubong ng nakamamatay na katahimikan. Sa kabila ng nakapikit niyang mga mata, ramdam pa rin ni Luna ang titig ni Joshua sa kanya. Hindi niya maiwasang makaramdam ng kaunting pagkalito sa pagtitig ng ganito. Nakapikit pa rin ay pilit niyang kinukumbinsi ang sarili na huwag maniwala sa sinabi ni Joshua. Paano kaya nag-aalala si Joshua sa kanya? Kung talagang nag-aalala siya, hindi niya sana siya ipinasok sa mental asylum noong una... Lalong bumigat ang ulo ni Luna habang iniisip ito hanggang sa tuluyan na siyang nakatulog. Habang natutulog siya ay malabo pa rin niyang nararamdaman na may humahawak sa kaliwang kamay niya na napinsala. Tinititigan ni Joshua ang putol na hinliliit ni Luna na may matalim ngunit kahit papaano kumplikadong titig. Sa ilang mga tao, ang isang putol na kalingkingan ay hindi gaanong makakaa