Kabanata 2371

Nagpipigil ng tawa si Wilbur. "Ayos lang, kanina ka pa nagpasalamat sa akin. Hindi mo na kailangang ulitin." Tumango si Judith, kagat ang labi. "Sinabi sa akin ng aking lola na tandaan ang mga mabubuting gawain mula sa iba sa dulo ng aking puso. Iyon lamang ang paraan upang maging isang mabait at mapagpasalamat na tao." Hindi talaga alam ni Wilbur kung ano ang gagawin sa sigla ni Judith. Gayunpaman, medyo na-curious din siya tungkol sa kanya. "Kung talagang gusto mo akong pasalamatan, maaari mo bang sabihin sa akin kung paano mo natagpuan ang kabibe na ito at kung bakit sigurado kang may perlas dito?" Nag-alinlangan si Judith. Tumingin siya sa paligid upang siguraduhing walang tao sa malapit, at bumulong siya, "Masasabi ko sa iyo, ngunit kailangan mong ilihim ito." "Sige. Pangako na hindi ko sasabihin kahit kanino." Tumango si Wilbur na nag-uumapaw sa kuryosidad. Ang tubig kung saan naroroon si Judith ay dapat na hindi bababa sa labinlimang metro ang lalim, at ang mga tkabibe