Kabanata 1168

Dahan-dahan niyang idinilat ang mga mata niya, at nang magising siya, nakita lang niya ang dilim habang ang tanging liwanag na nakapaligid sa kanya ay ang ilaw ng kotse. Bumukas ang pinto ng kotse. Nakatayo si Ryan sa labas ng pinto, at ang boses niya ay naririnig nang bahagya. "Nandito na tayo. Lumabas ka na ng kotse." Nagtingin sa paligid nang maingat si Madeline bago lumabas ng kotse. Itinuro ni Ryan ang daan nang sumunod sa kanya si Madeline. Nagtingin siya sa paligid. Bukod sa kadiliman, may mas malalim pang kadiliman. Para bang napapaligiran sila ng itim na tela. Bukod sa hakbang nila, walang ibang ingay. Pagkatapos maglakad ng ilang milya, unti-unting nagkaroon ng ilaw sa daan. Huminto si Ryan sa harap ng pinto. Pagkatapos niya itong buksan gamit ng mata niya, tinignan niya si Madeline nang may malalim na ngiti. "Dadalhin muna kita sa dati mong kaibigan." Nang marinig ang boses ni Ryan, isang tao ang naaninag ni Madeline. Sinundan niya ang anino na naaninag n