Kabanata 517

Ang panahon ay banayad sa maagang panahon ng tagsibol sa France. Nang makalabas ako sa helicopter, uminit ang pakiramdam ko at kinailangan kong alisin ang coat na suot ko. Sumunod si Wallace sa likuran ko at bumaba. Bigla niyang hinawakan ang balikat ko at tinuro ang kastilyo. “Inaantay ka ni Mom sa loob,” banggit niya. Sumimangot ako. “Bakit wala siya sa ospital?” Ngumisi sa akin si Wallace. “Si Mom ay may pribadong doktor,” paliwanag niya. Panandalian akong naniwala sa mga salita niya. Napatingin si Wallace sa mga tauhan ng pamilyang Schick na nagbabantay sa kastilyo at sumimangot. “Carol, para saan ang mga gwardiya mo dito?” deretsong tanong niya. Pasimple akong gumawa ng palusot, “Nito lang, seryoso akong nasugatan. Ngayon, mas maingat na ako tuwing nasa labas ako. Wala akong hinaing sa’yo.” Hindi ko na hinintay na magsalita si Wallace at pasimpleng naglakad sa unahan niya. Ang malaking kastilyo ay walang laman. Nataranta, tinanong ko, “Wala bang mga katulong sa kastilyo?” Naglakad